Categorie: Muziek

47 jaar stond Peter Hens met zijn Frivole Framboos op het podium en de laatste jaren deed hij dat samen met pianist Bart Van Caeneghem.

47 jaar charmeerden ze beiden het publiek met een combinatie van klassieke en moderne muziek en bijzonder veel humor.

47 jaar gevuld met zang, cello en piano. Dat is een heuse dosis muziekgeschiedenis.

In hun laatste voorstelling Finalementhee waren de twee musici weer op hun best. Zeker in de evocatie van een huwelijksmis in de kerk en het verlovingsfeest van Prins Filip met Mathilde d’Udekem d’Acoz en een quatre-mains waarbij ze achter elkaar zaten en het examen in de muziekacademie en het gesprek dat Peter had met zijn cello… Met deze voorstelling rondden beide grootmeesters de talentvolle zevenveertig jaar De Frivole Framboos af.

Aan alles komt een einde en het is mooi om in muzikale schoonheid te stoppen zeker als die gekruid is met een flinke portie humor. Dank je wel voor de vele uurtjes Frivole Framboos  .

Vijf muzikale alleskunners, meer dan twintig muziekinstrumenten, komedie, buikspreken, klassieke muziek … over wie heb ik het?

Schërzo is de naam van de groep. ‘Scherzo’ is het Italiaanse woord voor grap, geintje, grol, mop, plagerij en scherts. Dat brengen de vijf klassiek geschoolde muzikanten anderhalf uur lang. Brahms, Rossini, Saint-Saëns, Gershwin en vele anderen staan op het repertoire. Släpstick is de naam van hun wervelende show. En die titel past feilloos bij wat er op het podium gebeurt. Släpstick is namelijk een kolderieke komedie met prachtige, ontroerende muziek waarbij alles uit de hand loopt maar uiteindelijk goed afloopt. Charlie Chaplin, Mister Bean,  Louis de Funès, Laurel en Hardy enz. waren en zijn er sterk in.

Het lollige van Släpstick begon al bij het binnenkomen in de theaterzaal Westrand in Dilbeek. De toeschouwers hadden amper hun zitjes gevonden of de muzikanten spraken hen alsof ze elkaar al jaren kenden. Het werd een verrassend hilarische opvoering met talloze muzikale sketches. Zo werd er vanop de kappersstoel gemusiceerd, dialogeerden de twee buikspreekpoppen Brahms en Beethoven, bespeelden de muzikanten mekaars instrumenten in de meest waanzinnige formaties. Kortom: het was gieren geblazen. Ik kende het gezelschap niet, maar nu kijk ik uit naar hun volgende optreden.

Gruwelijke moorden zijn vaak het onderwerp van spannende romans, films, podcasts…  Ook in de muziek zijn ze een vast gegeven en dit sinds lange tijd. Denk maar aan De Ballade van Heer Halewijn. Dit middeleeuwse werk eindigt met  het het afgehouwen hoofd van Halewijn dat geserveerd wordt op een feestdis. Horror van de bovenste plank!

Murder Ballads III is een muzikale voorstelling die het bloed in moordballades niet schuwt. Daarvoor zorgen Lady Linn, Gregory Frateur, Thomas Vanelslander, Bart Van Lierde en Karel De Bacerdie. De afwezige is ditmaal Stijn Meuris die omwille van gezondheidsreden moest rust nemen.

In deze derde editie hoor je vooral pop- en rocksongs o.a. van artiesten als Rihanna, Engelbert Humperdinck… Mijn favoriet was Where the Wild Roses Grow van Nick Cave and the Bad Seeds ft. Kylie Minogue. Ik vond het een fijne muzikale avond over een ongewoon onderwerp en dat is mooi meegenomen. Toch zou ik niet direct opnieuw reserveren voor een eventuele vierde editie.

 

“Een unieke voorstelling!” Dat is, in drie woorden, mijn mening over het live optreden van Isabelle Lewis. Het is een gedurfd, innovatief muzikaal spektakel door de combinatie van hedendaagse input en klassieke elementen. De elektronische muzikaliteit van componist en producer Valgeir Sigurðsson, de prachtige stem van contratenor Benjamin Abel Meirhaeghe en de fragiele muziek van violiste Elisabeth Klinck zorgen voor een uur lang wegdromen in een sublieme muzikale context. Uitgekiend licht en rookgordijnen verdiepen sfeervol deze must-see en must-hear.

 

 

Al drie keer had ik het geluk om in Westrand Dilbeek een concert mee te maken van I Muvrini.  I Muvrini (of in het Nederlands de kleine moeflons) is een Corsicaanse muziekgroep opgericht door de broers Alain en Jean-François Bernardini in de jaren ’70. Hun muziek vertelt veel over de Corsicaanse cultuur en geschiedenis maar heeft ook de invloeden van pop, folk en wereldmuziek. I Muvrini zet zich in voor de bescherming van de Corsicaanse taal en identiteit en en ook voor actuele thema’s zoals vrede, natuurbehoud,  sociale gelijkheid. Mijn favoriete lied is A te Corsica. Als je kan, beluister het eens via Youtube. Wat mij  intrigeert, is de manier waarop ze polyfoon zingen. Dat is een echt bravourestukje!

In de bibliotheek van Dilbeek was Jean Blaute vorige zondagvoormiddag uitgenodigd voor een interactieve lezing. Hij vertelde gepassioneerd en  over  zijn favoriete films, literatuur en muziek.

Dit culturele initiatief wordt regelmatig georganiseerd en telkens komt een schrijver, artiest, zanger, acteur of een bekende Dilbekenaar aan het woord. Zo passeerden o.a. Bent Van Looy,  Remco Evenepoel, Johan Verminnen, Josse De Pauw, Jan Hautekiet e.a. de revue. (Een volledige lijst is te vinden op de site van de bibliotheek van Dilbeek samen met de lijstjes literatuur, films of muziek … De lijsten van De kast van… | Bibliotheek Dilbeek )

Voorafgaand aan het interview is er telkens een gezond en lekker ontbijt. Vorige zondag was dat samen met Jean Blaute. Het gaf hem tegelijk de kans om zijn pas verschenen boek Met vallen en opstaan te signeren.

 

Bloemlezing van Stef Bos is een meeslepende verzameling van teksten en liedjes die de luisteraar raakt tot in het diepst van zijn ziel.  Elke voorstelling is uniek omdat de muziek vooraf gekozen wordt door het publiek. Zo brengt Stef Bos bekende en minder bekende nummers die hij voorziet van inleidende verhalen. Deze Bloemlezing is niet enkel een ode aan zijn eigen werk maar ook een inspiratiebron voor iedereen die schoonheid zoekt in eenvoud. Een absolute aanrader!