Categorie: Muziek

Moet Gabriel Rios nog voorgesteld worden? Hij kan terugkijken op een intense carrière. Met zijn wisselende stemhoogte neemt hij het publiek mee in zijn muzikale universum, met zijn beweeglijkheid sluit hij aan  bij de Latijns-Amerikaanse dans.

Op 18 maart trad hij samen met de Venezolaanse zanger en gitarist Augusto Bracho op in het CC Strombeek. Bracho was support van dienst en startte het optreden met een aantal solonummers. Nadien was het Rios die nummers speelde uit zijn meest recente album Playa Negra. Jammer dat ik de Spaanse taal niet machtig ben, want ik vermoed dat de songteksten een poëtische gehalte hebben. Toch was het heerlijk genieten van de muzikale betovering. Nadien kwam Bracho opnieuw op en zong met Gabriel Rios enkele nummers. Dit werden kippenvelmomenten.

Het was een geslaagde avond. Als toemaatje na een staande ovatie sloot Gabriel Rios met enorme passie en heerlijke stem de avond af met Gold. Heerlijk!

Jan Delvaux en Jimmy Dewit van Belpop Bonanza zijn meesterlijk in hun kennis van de onbesproken anekdotes die schuilen achter muzikale successen. Bij hun recente aanbod XXX blijkt dat eens te meer.

XXX  munt uit door pikante verhalen over laster, roddels, plagiaat, censuur, drugs, geweld…  De voorstelling begon met de erotische smartlappen uit de jaren ’60 van Zwarte Lola. De dame in kwestie bleek echter een brave huismoeder die met haar pikante look en teksten de dokterskosten betaalde van haar zwaar zieke zoon. Het kan dus verkeren! Daarnaast bleek ook de carrière van Vlaamse zanger Bobby Prins niet onberispelijk. Zijn conflicten met smartlapproducer Johnny Hoes werden tot op het bot ontleed. Wat een heerlijke schandalen! Een volgende in de rij was Raymond van het Groenewoud die meermaals in conflict kwam met politieke partijen omwille van zijn aanstootgevende verzen.  Niemand van de Vlaamse scène ontsnapte aan de dans. De rechtszaak die Micha Marah aanspande tegen de toenmalige BRT over het lied dat ze op het Eurovisiesongfestival moest zingen bewees haar vastberadenheid. En wie nog meer pikanterie en weerspannigheid verlangde, kwam ruimschoots aan bod met de Vlaamse punkwave.

Deze en andere rode-oortjes-verhalen werden door beide melomanen voorzien van daverende dj-optredens. Ze zijn nu eenmaal muziektempels gewoon!  Met XXX  krijg je een avond vol straffe verhalen en aanstekelijke muziek. Op naar een volgende show.

De Dilbeekse bibliotheek organiseert geregeld op zondagvoormiddag interviews met personaliteiten uit de muziek, literatuur, cultuur, sport… en doet dit in Dill’Arte. Ditmaal was het de beurt aan Guy Swinnen, leadzanger en gitarist bij The Scabs.

Het zijn altijd heel interessante uurtjes en interviewster Hadewich Wauters bereidt ze schitterend voor. De genodigde wordt gevraagd om meer te vertellen over favoriete films, romans en muziek. Hadewich voegt er weetjes aan toe en de filmfragmenten worden geprojecteerd en de muziek beluisterd.

Omdat Swinnen en zijn gitaar quasi onafscheidelijk zijn, werden de vele aanwezigen op 8 februari 2026 door hem getrakteerd op drie streepjes livemuziek. Daarmee werd een boeiende voormiddag afgerond of neen… Het is de traditie om in de hall van Dill’Arte de voormiddag af te sluiten met een glaasje bubbels of frisdrank. Uiteraard was Guy Swinnen aanwezig op de receptie en bereid tot een vlotte babbel of een selfie met de aanwezigen. Heerlijk zo’n zondagvoormiddag!

Ben je benieuwd naar de film-, roman- en muziekkeuze van Guy Swinnen? Klik dan op onderstaande link. Die brengt je niet alleen naar de lijst met alle persoonlijkheden die al uitgenodigd zijn maar ook naar hun kast met geliefkoosde cultuur.

De kast van Guy Swinnen

Met Bruxelles Musette brengt de Dilbeekse accordeonist Gwen Cresens hommage  aan de muziek van Gus Viseur (1915 – 1974). Die gaf het accordeonrepertoire een nieuw elan door er jazzelementen aan toe te voegen:  inspiratie van de swingjazz van Django Reinhardt en de bebop van Charlie Parker. Dat maakte Gus Viseur tot grootmeester van het accordeon.

Het concert Bruxelles Musette met accordeonist Gwen Cresens, chansonnier Patrick Riguelle en steengoede muzikanten geeft de vergeten accordeonisten die Brussel de voorbije eeuw rijk was opnieuw alle erkenning. Zelf kende ik de muziek van de musette niet maar na de eerste accordeonklanken kreeg ik mooie herinneringen aan de Parijse Bal Dansant of de Brusselse cafés in de Marollen. Was dit optreden in Westrand Dilbeek geslaagd? Zeer zeker.

Midnight Sun is een concert waarmee Lady Linn and The Magnificent Seven de cultuurzalen een absolute muzikale topper bezorgen. Het is een aanrader voor wie zich graag laat meevoeren door de warme, gloedvolle sfeer van jazz, soul en subtiele popinvloeden en zo iemand ben ik. Dit concert was voor mij een demonstratie van muzikaal vakmanschap.

Lady Linn schittert met haar expressieve stem: krachtig als het nodig is, breekbaar als het moet raken en met een perfect gevoel voor timing. Haar muzikanten The Magnificent Seven zijn meesterlijk  in het hanteren van hun instrumenten: piano, contrabas, saxofoons, drums, trompet en trombone. En wat een show brengen ze op scène.

Voor wie zin heeft in een geslaagde avond muzikaal talent en steengoede nummers raad ik  Lady Linn and The Magnificent Seven aan met Midnight Sun.

 

Dilbeek vergastte haar inwoners dit jaar in Westrand met een glaasje en hapje en vooral met een deugddoend streepje muziek. Het Duitse kwintet Spark was uitgenodigd en dat was een voltreffer. De missie van de jonge muzikanten is om klassieke muziek levend en betekenisvol te maken voor de 21ste eeuw. Dat doen ze met fluit, viool, altviool, cello en piano. Hun programma is dus chronologisch grensverleggend. Op zondag 11 januari brachten zij met Bach – Berio – Beatles een collage van klassiek, modern en pop.

De muziek van grootmeester Bach was het fundament. Spark koppelde zijn polyfonische barokke klanken aan het avontuurlijke en modernisme in de muziek van Luciano Berio . De keuze van een derde koppeling met Beatles-arrangementen was verrassend. De bekende melodieën van het Britse viertal riep nostalgie op. Wat schitterend was aan deze programmakeuze was dat ze de drie muziekstijlen feilloos in mekaar lieten overlopen. Van virtuositeit gesproken!

Na het krachtige optreden was het glaasje 2026-bubbels een geslaagde start van het nieuwe jaar.

The Napoli Sessions is geen gewoon concert, maar wel een filmische ervaring. Het is een ode aan de stad die zichzelf altijd opnieuw uitvindt en blijft zingen ondanks haar bewogen geschiedenis. Ik waande me dan ook echt op Italiaanse bodem. The City’s Song –  The Napoli Sessions voelt als een wandeling door Napels zonder dat je er ooit bent geweest. Je beleeft een Napels dat leeft, ademt en zingt. Dat komt door een muziekkeuze die een meeslepende fusie is van zowel traditionele Napolitaanse klanken als moderne jazz. Het ritme van de straten klinkt in de percussie, de zee ruist door de melodielijnen. Soms is de sfeer melancholisch alsof je door een stille steeg wandelt. Op andere momenten spat het Napolitaanse leven ervan af zoals op een druk plein vol stemmen.

Zes thema’s vormen deze voorstelling: de zee, het vuur, de aarde, de dood, de droom en de vrouw (of beter gezegd La Madonna). Dat laatste zit diep in de Napolitaanse ziel geworteld. Elk thema ontbloot een andere laag van de stad. Dat is niet alleen te horen maar ook te zien door de live projecties: oude volkse rituelen, hedendaagse straatfotografie en natuurlijk de zee en de Vesuvius.

Het project is ontstaan uit een samenwerking van Belgische en Napolitaanse artiesten en dit onder de artistieke leiding van de Belg Thomas Noël. De Napolitaanse inbreng komt o.a. van Mimmo Maglionico (zang, fluit en schalmei), Roberto Trenca (klassieke gitaar), Marta Ricardi (bas) en Carmine D’Aniello (zang, percussie) Emiliano Della Giovanna (drums). Ook de Belgische violist Wouter Vandenabeele scheert hoge toppen.

 

Hans Zimmer is een van de meest invloedrijke filmcomponisten van onze tijd.  Bekend zijn zijn soundtracks van Interstellar, Gladiator, Pirates of the Caribbean, Dune… Door de keuze van zijn melodieën verweeft hij het uitgebeelde verhaal met de kracht of zachtheid van de muzische achtergrond.

Het Bolwerk nodigde La Chapelle Sauvage uit om Zimmers repertoire te spelen voor een uitverkochte zaal. Dit internationaal ensemble brengt onder impuls van de Belgische dirigent Karel De Wilde melodieën die hij ervaart als  “Muziek die het hart verzacht, de geest opent, muren doorbreekt, troost en ondersteuning biedt en zo de weg naar vrede begaat.” Mooier kan het niet gezegd, maar nog mooier was de uitvoering van de heerlijke filmmuziek. De Wilde introduceerde telkens met een beknopte synthese het filmthema en verwees nadien naar de artistieke hoogstandjes die Zimmer in zijn filmcomposities toepaste. Dat werd gesmaakt met een staande ovatie!

Het Belgische strijktrio Ensemble Satellite bestaat uit violiste Lia Manchόn Martínez, altvioliste Coline Meulemans en cellist Marc Martin. Het is een jong muziekgezelschap dat in 2021 opgericht is. Op 18 oktober bracht deze jonge en frisse stem binnen de klassieke kamermuziek in het sfeervolle kerkje van Sint-Martens-Bodegem bijzondere muziek.

Het ensemble Satellite wil namelijk niet enkel een esthetische sensatie brengen, maar vooral het verhaal van de veerkracht van de componist benadrukken wiens muziek door politieke onderdrukking stemloos werd. Zo programmeerden ze in hun concert werk van Sofia Gubaidulina wiens modernistisch werk Trio à cordes à la mémoire de Boris Pasternak in Rusland denigrerend ‘modder’ genoemd werd. Ook het Trio pour violon, alto et violoncelle van Gideon Klein was hartverwarmend mooi. Klein schreef dit trio terwijl hij gevangen gehouden werd in het concentratiekamp van Theresienstadt, net voor hij afgevoerd werd naar Auschwitz.

Tijdens de zomermaanden mis ik de theater-, muziek- en dansvoorstellingen van de culturele centra en cultuurhuizen. Met het muziekfestival midis minimes vond ik een paar jaar geleden een geslaagde plaatsvervanger. Het festival vindt plaats in Brussel en organiseert elke werkdag vanaf 12.15 uur korte concerten van iets meer dan een half uur.

Het programma is gevarieerd en omvat zowel klassieke muziek als jazz, wereldmuziek en hedendaagse composities. Het publiek is  talrijk en divers: mensen die in hun lunchpauze van live muziek willen genieten, toeristen die Brussel en omstreken bezoeken en melomanen zoals ik er eentje ben. Voor 6 euro wordt muzikaal genot mogelijk. Midis minimes vindt plaats in het Koninklijk Conservatorium, de Onze-Lieve-Vrouw ter Zege op de Zavel, de Cercle Royal Gaulois of het Egmontpaleis. Wil je een van de volgende dagen mee genieten, surf voor het programma en alle praktische info naar  https://midis-minimes.be/