Toegankelijk maar niet oppervlakkig

Op 19 november 2024 was ik vrijwilliger met zaalwacht in het CC. Strombeek-Bever. Een pak jong volk – een kleine 300 jongeren – kwam kijken naar de voorstelling Hamlet Hamletsson door Compagnie Lodewijk/Louis. Ik hoef je niet te vertellen dat mijn verwachtingen hooggespannen waren en ik was vooringenomen. Mijn vrees was : hoe krijg je 16+’ers warm voor een tragedie van Shakespeare??? Bovendien zou de voorstelling anderhalf uur duren en nadien was er een nabespreking met het gezelschap. Spannend…

Ondanks mijn negativiteit werd het – naar mijn gevoel – toptheater. Hamlet Hamletsson was een frisse herinterpretatie van de klassieker van Shakespeare afgestemd op de belevingswereld van jongeren. Ook de eigentijdse livemuziek, de combinatie van humor en diepgang en het overtuigende acteerwerk dat visueel prikkelde en energie uitstraalde, waren geslaagde ingrediënten. Het toneelstuk werd een meeslepende voorstelling van begin tot eind. Het jonge publiek reageerde dan ook enthousiast. In de nabespreking werden verdiepende vragen gesteld. Zo vertelde de cast dat dit repertoirestuk gekozen en herwerkt werd in de coronatijd omdat het profiel van kroonprins Hamlet als onzekere, aarzelende, voorzichtige, twijfelende jongeman helemaal aansloot bij de angstige en deprimerende gevoelens van pubers in de COVID-maanden.Een knappe keuze die gesmaakt werd door jong maar ook door oud. Een aanrader!

© foto Monday Agbonzee Jr.

 

Genieten is de boodschap

Het mudel (Museum van Deinze en de Leiestreek) maakt van 2024 het Emile Clausjaar want het is 100 jaar geleden dat de  Meester van Astene of Prins van het luminisme overleed. Een bezoek is meer dan de moeite waard en kan nog tot 26 januari 2025.

Je kan genieten van tientallen topwerken van de meester van het impressionisme. De expositie toont haar bezoekers de mooiste schilderijen uit alle periodes van zijn oeuvre. Handig is dat je met QR-app niet alleen te weten komt wie en wat afgebeeld zijn, maar je wordt ook gewezen op details waar vaak een heel verhaal achter schuilt. Genieten is de boodschap!

Het terracottaleger te zien in Brussel

In Tour en Taxis is een bijzondere tentoonstelling te zien over het beroemde terracottaleger van Qin Shi Huang, de eerste keizer van China. Reproducties van levensgrote soldaten, paarden en wagens die in de derde eeuw v. Christus de graftombe van de keizerlijke hoogheid bewaakten, geven een idee van dit archeologische wonder, dat in China per toeval werd ontdekt. Met de QR-app krijgt de bezoeker inzicht in de geschiedenis, de cultuur en de technieken waarmee de tentoongestelde soldaten gecreëerd werden .

De tentoonstelling biedt een unieke kans om dit culturele erfgoed van wereldformaat van dichtbij te beleven zonder een reis naar China te ondernemen.

Paul Delvaux thuis in La Boverie

De tentoonstelling ‘Paul Delvaux en zijn Universum’ biedt een unieke blik op het werk van de Belgische surrealistische meester. Omdat mijn bezoek met de trein richting Luik-Guillemins begon, kon ik in het iconische station genieten van de architectuur van Santiago Calatrava. Hij ontwierp er een meesterwerk van glas en staal dat door zijn open en lichte ontwerp een reiservaring op zich biedt. En net die moderniteit vormt een intrigerend contrast met de dromerige schilderijen van Delvaux.

De expo zelf in La Boverie, op wandelafstand van het station, laat je minder bekende facetten van Paul Delvaux kennen.  Hij is immers vooral bekend als de kunstenaar van schilderijen en tekeningen van vrouwen en stations. Nu komen ook thema’s zoals droomwerelden, de antieke oudheid, architecturale fantasieën en menselijke kwetsbaarheid aan bod. Opvallend waren twee opstellingen in aparte zaaltjes. Zo kan je een interview beluisteren en tegelijk via hologrammen de kunstenaar aan het werk zien in zijn atelier.  Een andere nieuwigheid is dat je oorspronkelijke ontwerpen op een immens schilderij kan zien zoals dat ook door X-ray analyse van kunstwerken gebeurt. Best indrukwekkend!

Kortom: een bezoek aan Luik-Guillemins blijft tot 16 maart 2025 een culturele bestemming die kunst en architectuur samenbrengt.

Een wereld van boeken en eeuwenoude kennis

De Nottebohmzaal is het hart van de Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience in Antwerpen. Deze verborgen parel moet elke boekenliefhebber gezien hebben. In een zaal met majestueuze afmetingen vindt hij houten boekenkasten en een glazen lichtkoepel. Zeldzame werken en manuscripten van onschatbare waarde worden er bewaard in een collectie van meer dan 1,5 miljoen werken.

Een bezoek aan Nottebohm is niet enkel een culturele ervaring maar ook een reis door de tijd. Indien je de kans krijgt voor een bezoek, laat je dan betoveren door de sfeer van dit literair erfgoed en ontdek een wereld vol verhalen en inspiratie!

 

Elegante school met prestige

Al een bezoek gebracht aan de Wintertuin van de Ursulinen in Sint-Katelijne-Waver? Het is een adembenemend meesterwerk van art nouveau dat je zintuigen prikkelt.

Het kunstwerk werd in 1900 gebouwd op vraag van 8 kloosterzusters en diende als ontvangstruimte voor het internationale meisjespensionaat van de zusters Ursulinen. Dochters van de rijke burgerij van de hele wereld konden in de school een opleiding volgen. Het gebouw is een beschermd monument en is vooral bekend omwille van de kleurrijke glas-in-loodkoepel die een magisch licht- en kleurenpalet biedt.

 

Een bezoek kan na afspraak en biedt je een boeiende reis naar het verleden  van onderwijs en cultuur. De Wintertuin is een must-see voor wie houdt van tijdloze schoonheid.

Elliott Erwitt. Een retrospectief in Brussel

© Elliott Erwitt

Op de Grote Markt in Brussel kon je het werk van een van de meest iconische fotografen van de 20ste eeuw zien. Elliott Erwitt is de naam. De kunstenaar is bekend om zijn humoristische en vaak ontroerende zwart-witfoto’s.

De expo omvatte een uitgebreide selectie van zijn bekendste werken zoals zijn legendarische hondenseries en zijn portretten van beroemdheden. De tentoonstelling bood de bezoeker de kans om de wereld door de ironische blik van de meesterfotograaf te bekijken.

Un viaggio in Italia

Acht jaar lang heb ik Italiaans gestudeerd,  omdat ik die taal bijzonder mooi vind en ze ook zoveel mogelijk wil spreken. Tijdens een reis door Valle d’Aosta ontmoette ik Celestino, een man van 86 jaar die vroeger leraar klassieke talen was. Zijn gastvrijheid raakte me. Hij nodigde me uit in zijn huis in Montroz, waar ik meer over zijn leven vernam.

Pizzi (kant) al tombolo

Celestino sprak met liefde over zijn overleden vrouw, een kunstenares die fresco’s en schilderijen maakte van de lokale bevolking in traditionele kledij. Ze ontwierp op haar ’tombolo’ kantwerk voor die kledingstukken. Zelf maakte hij prachtig houtsnijwerk, waarin zijn vakmanschap duidelijk zichtbaar was.

Met een glinstering in zijn ogen liet hij me de liefdesbrieven zien, die hij als kostbare schatten bewaarde. Hij las enkele fragmenten voor en zijn woorden waren gevuld met nostalgie en tederheid. Het was een ontmoeting die ik nooit wil vergeten. Celestino was voor mij een prachtig mens die een diepe indruk op me maakte.

Bal (dé)masqué

Sommige tentoonstellingen zijn kleine pareltjes. Dat was zeker het geval met Bal (dé)masqué in het Emile Verhaerenmuseum in Sint-Amands. Van 25 februari tot 2 juni 2024 kon je er terecht voor een tentoonstelling over de kunstschilder Ensor. Centraal stonden maskers van Ensor, maar ook van andere kunstenaars. Hoewel die attributen ons snel doen denken aan carnaval, was dat bij James Ensor anders: hij was de artiest die het masker als symbool op een hoger niveau tilde.

Hof van Busleyden ontvangt de Orde van het Gulden Vlies

Van het voorjaar 2024 was er een fascinerend stuk Bourgondische geschiedenis te ontdekken in Mechelen. In het Museum Hof van Busleyden kon je de tentoonstelling Ridders van het Gulden Vlies. Een schitterende mythe ontrafeld bezoeken. Je herbeleefde de gloriedagen van 1491 toen de prestigieuze ridderorde neerstreek in Mechelen. Vooral de zaal met de prachtig gerestaureerde  wapenborden van de ridderorde uit de vijftiende eeuw overtrof alle verwachting.

© Dirk Vertommen

De orde genoemd naar de Griekse mythe werd op in 1430 in Brugge ingesteld door Filips de Goede, hertog van Bourgondië bij gelegenheid van zijn huwelijk met Isabella van Portugal.  Met deze orde wilde Filips de Goede verschillende doelen bereiken. Allereerst wilde hij de christelijke godsdienst versterken. Ook de machtsontplooiing van zijn dynastie was belangrijk: hij, als hertog,  stond namelijk aan het hoofd van zo’n exclusieve orde. De ridderorde had ook een politieke functie want de hertog kon met deze instelling invloed uitoefenen op beslissingen van de adellijke leden.

Het symbool van de ridderorde is de welbekende halsketting met kleine gouden ram. Een vergelijkbaar kunststuk trof ik aan in een van de zalen: de Mechelse boogschutters van Sint-Sebastiaan had naar analogie met de ordehalsketting hun gildesymbool voorzien van hun patroonheilige . Blijkbaar had de Orde van het Gulden Vlies zelfs tot in de kleinste sociale geleding  invloed.