Het ropsisme

Felicien Rops was een veelzijdig Belgische kunstenaar geboren in Namen in de 19de eeuw. Hij was talentvol als graveur, tekenaar, briefschrijver en in mindere mate schilder. Als onvermoeibaar kunstenaar maakte hij bijna 400 brieven, 1000 gravures en meer dan 350 schilderijen.  In Musée Felicien Rops, een oud herenhuis in de voetgangerszone van Namen wordt de vaste collectie van Rops werk tentoongesteld. Dit jaar – van 11 april tot 27 september – wordt de collectie verrijkt met een bruikleen van 517 tekeningen, gravures en kostbare boeken die Victor Arwas (1937-2010) gedurende zijn hele carrière heeft verzameld. Dat is een indrukwekkend aanbod en dus een bezoek aan de expo waard.

Rops was anti-academisch en het is dan ook moeilijk om hem te plaatsen in een afgebakende kunststroming. Zijn stijl inspireert zich op het realisme, impressionisme, symbolisme en japonisme eigen aan de 19de eeuw. Zijn werk is veelzijdig met karikaturen en thema’s als de vrouw, de erotiek, het satanisme, een kritische blik op de bourgeoisie, geestelijkheid en politiek… Daarnaast  maakte hij illustraties voor Belgische en Parijse uitgevers, modetekeningen, reclame-ontwerpen en typografische initialen. Het hoeft geen betoog: deze kunstenaar was een volbloed experimentator van vele technieken: lithografie, ets, aquarel, pastel- en houtskooltekeningen. In zijn atelier had hij zelfs een eigen drukpers zodat hij eigenhandig zijn gravures kon drukken.

Een van zijn meester-werken ken je allicht: Pornocratès of La Dame au cochon. Mijn voorkeur gaat naar La dame au pantin et à l’éventail. In het museum wordt dit kunstwerk als volgt toegelicht: “In plaats van de prostituees en de frivole meisjes die hij tot dan toe realistisch had getekend, liet Rops zich nu inspireren door de fin-de-siècle literatuur. Hij begon vrouwen af te beelden die mannen in hun greep hadden en er willoze marionetten van maakten.”