Wolf van Lara Taveirne is een hartverscheurend mooi en poëtisch boek over rouwverwerking. Het is het waargebeurde verhaal van Lara Taveirnes jongste broer Wolf. Toen hij achttien was en op studentenkamer woonde, verdween hij zonder enig teken van afscheid of verklaring na te laten. Hij trok naar Zweden, naar het noorderlicht. Een week later gaf hij er zich in een bos over aan de vrieskou. Zes maanden nadien werd zijn lichaam toevallig gevonden. Onder zijn kleren ontdekten de speurders zijn dagboek met aantekeningen over zijn laatste reis. Hierover schreef Lara Taveirne een emotioneel en persoonlijk boek, Wolf. Het werd haar reis van rouw, herinnering en gemis.
Wolf is een boek dat je in een keer wil uitlezen. Het leest makkelijk omdat het bestaat uit kleine stukjes tekst met herinneringen die op dat moment in het hoofd van de schrijfster opkomen. Het is geschreven in een prachtige taal en je leest zinnen die je als hebbedingetjes wil overschrijven en bijhouden. Het boek is een ode aan literatuur door een aantal mooie citaten en verwijzingen naar andere romans. En hoewel het over een verschrikkelijk drama gaat dat de familie Taveirne is overkomen, is het op geen enkel moment zwaar op de hand.
Ik ben zeker van plan om ander werk van Lara Taveirne te lezen.