Hartverwarmend was de film Gioia mia van regisseuse Margherita Spampinato zeker en vast.
Het verhaal is ontroerend eenvoudig. De jonge Nico moet de zomervakantie doorbrengen bij zijn oudtante Gela. Ze woont in een appartementsblok in Sicilië waar er ook leeftijdsgenoten van Nico zijn met wie hij niet zo direct contact kan leggen. De verschillen tussen de moderne stadsjongen en de speels-ondeugende jongeren zijn aanvankelijk te groot. Ook met Gela loopt het niet altijd van een leien dakje. Ze is streng, katholiek, en tuk op haar dagelijkse ritme. Dat alles wordt verstoord door een moderne Nico die graag gekluisterd is aan zijn gsm. Althans zo ervaren Gela en haar vriendinnen dat. Stilaan komt Nico te weten dat Gela geleefd heeft met afscheid nemen; iets waar hij op datzelfde moment ook mee te maken heeft. Dat zet de poort open naar wederzijds begrip.
De film is een mooie ode aan de menselijke behoefte om contact te leggen en geeft een prachtig beeld van hoe het leven is in een Siciliaanse traditionele leefgemeenschap. Zeker een aanrader voor wie zin heeft in een hartenbreker.