Je kan er de laatste tijd in comedyland niet naast kijken. Overal vind je de aankondiging van een toekomstige show van Alex Agnew in Afas Dome. Alle mogelijke media o.a. flyers, posters, website schakelt hij in voor dit doel. Ook in CC Strombeek waar hij twee avonden optrad met An evening with Alex Agnew lag er op ieder zitje een aankondiging. Nochtans heeft An Evening with Alex Agnew me niet verleid om tickets voor Afas Dome te kopen. Dat is mijn aanvoelen. Toch moet ik bekennen dat vele toeschouwers wel gretig tot handenklap overgingen. Smaken verschillen nu eenmaal!
Wat ik niet zag zitten, waren zijn grappen over Gaza. Na de talloze beelden van dode burgers in Gaza en de Westelijke Jordaanoever, na de waanzin van de bombardementen is het riskant om hier humor over te maken. De drempel was naar mijn gevoel dan ook overschreden. Ook de clichés over oudere en dus – naar Agnews gevoel – trage mensen vond ik vernederend. De seksueel appetijtelijke vriendinnen van zijn dochter en de wonderen van medicatie voor zijn zwaarlijvigheid zijn actuele items, maar Agnew kreeg ze niet door mijn strot. Ten slotte was het drie kwartier lang luisteren naar zijn belevenissen en tranenvloed als gast van Het Huis, de Vlaamse documentaire van programmamaker Eric Goens. De minutenlange emotionaliteit bij het verslag van deze uitzending stond in schril contrast met de vernederende grappen in de eerste helft van het comedyspektakel. Meer nog, het was herhaling van iets wat via VRT-max nog te zien is.
Sorry, maar ik werd niet geraakt door An evening wit Alex Agnew. Voor mij even geen Afas Dome.