NAVIGO is een museum in Koksijde dat de maritieme geschiedenis en de visserscultuur van de Belgische kust toont. Het vertelt over het leven en werk, de tradities, technieken en dagelijkse gebruiken van de vissersgemeenschap. Daarom vind je in het museum vissersboten in klein formaat, vissersmateriaal en foto’s, schilderijen met o.a. zeegezichten, audiovisueel materiaal, interactieve media en het 13 meter lange skelet van de aangestrande potvis Valentijn. Ze maken het plaatje van de evolutie van de zeevisserij compleet.
Daarnaast is er tot 3 januari 2026 een tijdelijke tentoonstelling met de fotoreeks Peerdevisschers van fotograaf Stephan Vanfleteren. Hij maakte de 36 indrukwekkende zwart-witportretten in zijn atelier en brengt daarmee een eerbetoon aan de traditie van het paardenvissen.
En er is nog meer, want je kan ook een authentiek vissershuis bezoeken dat een inkijk geeft in het dagelijkse leven van vroeger. Op de benedenverdieping van het museum zijn er grote aquaria waarin de waterbewoners uit de Noordzee schitteren. Een bezoekje aan NAVIGO kan je afsluiten in het estaminet De Peerdevisscher. Zo is een uitstap naar dit museum gegarandeerd interessant én aangenaam. “Tis moa dat joen ’t weet”
In Dilbeek kreeg de dag van troost en herinnering een aandoenlijke invulling. Schoolkinderen uit het vijfde en 6de leerjaar hadden de voorbije dagen lantaarnhuisjes gemaakt. Op elk lantaarntje tekenden ze een portret van wie overleden was of schreven ze een persoonlijke boodschap of mooie tekst. De lantaarntjes werden op eilandjes gezet en die werden te water gelaten op de vijver van de watermolen van Pede. Zo brachten kinderen, ouders en grootouders, vrienden en vooral de gemeente, die initiatiefnemer was, samen licht voor overleden kinderen.
Een bezoek aan de fototentoonstelling Transcripts of a Sea van Stephan Vanfleteren in het MSKGent was voor mij een indrukwekkende ervaring. Met zijn kenmerkende zwart-witfotografie vat de fotograaf de zee als een tijdloos en meditatief gegeven. De expo toont duidelijk aan dat dit project een bravourestuk is en wel om vele redenen. Het vroeg in totaal vijf jaar van voorbereiding. Vanfleteren werkte maar liefst 366 dagen in het zeewater. Hij stond met de camera in de branding van de zee, tijdens storm, bij nacht en in de koude. Hij selecteerde en bewerkte de foto’s in zijn atelier gedurende een 250-tal dagen. Die toewijding herken je in de beelden die zowel de kracht als de kwetsbaarheid van het water weergeven. De foto’s nodigen uit om traag te kijken naar elk detail, zelfs naar elke ingreep van de maker. Dat een aanzienlijk aantal in groot formaat tentoongesteld is, laat op elke bezoeker een geweldige indruk na. Anderzijds versterken kleinere afbeeldingen het sublieme oog en de techniciteit van de fotograaf. ‘Elk’ beeld laat immers de zee spreken.
In de laatste expozaal vind je een twintigtal schriftjes. Ze getuigen van zijn passie voor fotografie in weer, wind en water. Ze zijn beschadigd door het water. Vanfleteren noteerde er de plaats, de tijd, de technische details… van elk beeld in.
