Faust, de voorstelling van het collectief Lazarus, figurentheater DE MAAN en muziekensemble deCompagnie is een hervertelling van het klassieke verhaal van Johann Wolfgang von Goethe. Visueel kreeg ik als toeschouwer indrukwekkend acteerwerk te zien. Vooral Mephisto (door Joris Van den Brande) zorgde voor een verrassende kijkervaring omdat hij zowel een sinistere als charmante duivel was. Het decor, de belichting en de muzikale ondersteuning waren doordacht.
Toch stoorde me enigszins de overladenheid: het verhaal raakte hier en daar verzadigd door de genderwissels. Een vrouwelijke Faust knap vertolkt door Ariane Van Vliet en een mannelijk Gretchen werd gespeeld door Koen De Graeve. Om de genderwissel volledig door te trekken en ongepaste hilariteit hierover te vermijden werd Gretchen in deze bewerking Geertje genoemd. Ook de plot diende bijgevolg aangepast: in de versie van Goethe vermoordt Gretchen de liefdesbaby die Faust bij haar verwekte. In deze herbewerking draait Geertje op voor de moord door vergiftiging van zijn dominante moeder. Het publiek weet echter dat het gif aangeleverd is door Faust. Zodoende wordt de hedendaagse bewerking van Faust naar mijn gevoel een moordzaak met meer dan een schuldige en boet het Sturm und Drang-gehalte fors in.